تراکشن
تراکشن به اعمال نیروی کششی روی قسمتی ازبدن اطلاق میشد.
موارد استفاده:
برای به حداقل رساندن اسپاسم عضلات
جاانداختن وبی حرکت کردن شکستگی ها
تصحیح امتداد قطعات شکسته
اصلاح بدشکلی
زیادکردن فاصله سطوح مفصلی
انواع تراکشن:
تراکشن مستقیم:دراین حالت نیروی کششی درجهت مستقیم برقسمتی ازبدن که روی تخت قراردارد اعمال میشود،مانند تراکشن اکستانسیون باک.
تراکشن متعادل:دراین حالت اندام بالاتر از تخت قرارمیگیرد واین تراکشن ضمن حمایت از اندام،به بیماراجازه میدهد که بعضی از حرکات راانجام دهد بدون اینکه خطوط نیرو بهم بخورد.
تراکشن پوستی
تراکشن پوستی برای کنترل اسپاسم عضلات و بی حرکت کردن عضو قبل از جراحی به کار می رود. در تراکشن پوستی ,نیروی کششی وزنه ها از طریق نوار تراکشن یا چکمه اسفنجی به پوست وارد می شود مقدار وزنه ها نباید از تحمل پوست بیشتر باشد, لذا نمی توان برای هر اندام نیروی کششی بیش از 2تا 5/3کیلو گرم اعمال کرد. در تراکشن لگنی بسته به وزن بیمار معمولا از نیروی کششی معادل 5/4 تا9 کیلوگرم استفاده می شود.
انواع تراکشن پوستی مربوط به اندام ها که در بالغین مورد استفاده قرار می گیرد عبارتند از, اکستانسیون باک که در اندام تحتانی به کار گرفته می شود ,وزنه ی گردنی سر که برای درمان درد گردن استفاده می شود و کمر بند لگنی که گاهی اوقات برای درمان کمر درد استفاده می شود.
تراکشن استخوانی
در تراکشن استخوانی , نیرو مستقیما روی استخوان اعمال می شود. از این روش غالبا برای درمان شکستگی های استخوان ران ,درشت نی و مهره های گردنی استفاده می شود.
در تراکشن استخوانی نیروی کششی مستقیما از طریق پین فلزی یا سیمی که به استخوان دیستال به شکستگی وصل می شوند به استخوان وارد می شود.
پس از جایگذاری پین یا سیم ،آنها را به کمان تراکشن وصل می کنند وزنه ها بوسیله ی طناب و چند قرقره به کمان تراکشن وصل می شون تا نیروی کششی موثر با اندازه و جهت مناسب اعمال شود. در تراکشن استخوانی برای رسیدن به اهداف درمانی معمولا از وزنه های 7تا12 کیلوگرمی استفاده می شود.
نیروی وزنه ها ابتدا باید بر اسپاسم عضلات درگیر غلبه کند. پس از شل شدن عضلات,مقدار وزنه ها را کم می کنند. در این مرحله ,نیروی تراکشن از جابه جایی قطعات شکسته جلوگیری کرده ,فرایند ترمیم را تسریع می کند.
تراکشن استخوانی اغلب ,کشش متعادلی را ایجاد می کند که ضمن حمایت از اندام مصدوم و حفظ تراکشن موثر ,به بیمار اجازه می دهد مختصری جا به جا شود. برای اعمال تراکشن استخوانی در شکستگی های استخوان ران معمولا ازآتل توماس با اتصال پیرسون استفاده می شود.
عوارض تراکشن:
گسیختگی پوست
فشاربروی عصب
اختلال درجریان خون
اتلکتازی
پنومونی
یبوست
بی اشتهایی
احتباس وعفونت ادراری
اقدامات پرستاری:
بیمار باید دروضعیت صحیح قرارداده شود تادستها وپاها درحالت خنثی قرارگیرند.
برای جلوگیری از جابجایی قطعات شکستگی،بیمارنباید ازیک پهلو به پهلوی دیگر بچرخد،ولی میتواند باکمک دیگران موقعیت خودراتغییر دهد.
بعدازبرقراری تراکشن،پرستارباید مواردزیرراکنترل کند:
طنابها فرسوده نباشندوداخل شیارقرقره قرارگرفته باشند.
گره های آن مطمئن باشدووزنه ها به طور آزاد آویزان باشد.
مناطقی که در معرض فشارقراردارند باید ازنظرقرمزی وگسیختگی پوستی ارزیابی شوند.
برای تعویض ملافه ها دو پرستار دردوطرف تخت قرارمیگیرند ونرده های کناری تخت راپایین می آورند.
پرستار وضعیت عصبی عروقی اندام بی حرکت راابتدا هر ساعت وسپس هر4 ساعت بررسی میکند.
ترومبوز ورید عمقی برای بیماران بی حرکت خطر محسوب می شود.پرستارباید بیماررا تشویق کند که درمواقع بیداری ،ورزشهای فعال مچ پا وانقباضات ایزومتریک عضلات پشت ساق را 10بار درساعت انجام دهدتاخون وریدی به حرکت درآید.
کمک به انجام ورزشهایی که بیمار ضمن رعایت محدودیتهای درمانی ناشی ازتراکشن انجام میدهدبه حفظ قدرت وتون عضلات وبهبود جریان خون کمک میکند.
تشویق بیمار به سرفه وتنفس عمیق سبب اتساع ریه ها می شود وازعفونت ریه جلوگیری میکند.
نوشیدن مایعات کافی به برقراری جریان ادرار وجلوگیری ازیبوست کمک میکند.
درصورت یبوست،طبق دستور ازملین ها استفاده کنید.
محل پین باید روزانه بررسی شود.
هر2ساعت یکبار وضعیت بیمار راازنظر صحیح بودن نحوه کشش کنترل کنید ودرصورت نیاز مجددا به آن وضعیت دهید.
اصول تراکشن موثر:
تراکشن باید به طورمداوم اعمال شود تادرجااندازی وبی حرکت کردن محل شکستگی مفید واقع شود.
وزنه هارانباید جابجا کرد مگراینکه طبق تجویز پزشک،تراکشن متناوب موردنظر باشد.
هرعاملی که ممکن است مقدارکشش موثرراکاهش داده یاجهت نیروی برآیند راتغییر دهدبایدبرطرف شود.
هنگام اعمال کشش،بایدبیمار دروسط تخت قرار گیرد وامتداد بدن او صحیح باشد.
طنابها باید به راحتی روی قرقره ها حرکت کند.
تشخیص های عمده پرستاری درموردبیمار تحت تراکشن شامل موارد زیراست:
اطلاعات ناکافی درباره برنامه درمانی.
اضطراب دررابطه با وضعیت سلامتی وتجهیزات تراکشن.
دردحاد دررابطه با اختلال عضلانی اسکلتی.
کاهش توانایی مراقبت از خود.
اختلال در حرکت فیزیکی درارتباط بااختلال عضلانی- اسکلتی وتراکشن.
آموزش به بیمار:
سوزش،گزگز،بی حسی،انگشتان سرد ورنگ پریده را به پزشک اطلاع دهید.
دردی که بابلندکردن عضو ومصرف مسکن تسکین نمی یابد راگزارش کنید.
وزن خودراکنترل کنید.
جهت پیشگیری از کم آبی وبالا رفتن غلظت خون مصرف مایعات راافزایش دهید.
ازشیر زیاداستفاده نکنید چون باعث سنگ ادراری میشود.
با سپاس: م. مهر با همکاری پرستاری 88
اتوبوس حامل تعدادی از فرهنگیان شهرستان بوکان ، در مسیر بازگشت از ارومیه واژگون شد.
بوکان پرس به گزارش اروم نیوز :
در این حادثه که در یک کیلومتری پلیس راه ارومیه – مهاباد و نزدیکی روستای جبل کندی رخ داد یک تن از مسافران (از فرهنگیان شهرستان بوکان) به کما رفته بود در حین انتقال به بیمارستان جان سپرد .اخبار رسیده از آسیب دیدگی شدید سایر مسافران اتوبوس حکایت دارند.
این کاروان از جمله کاروان هایی است که جهت استقبال از رئیس جمهور به شهرستان ارومیه منتقل شده بودند.
ParacetamolApotel®
دسته دارویی: ضد درد ، ضد تب
شکل دارویی: آمپول تزريقي محتوي 1 گرم پاراستامول در 6.7 ميلي ليتر محلول تزريقي
مکانیسم اثر: جلوگيري از ترشح پروستاگلندين ها در CNS ، كاهش اثرات ضد التهابي محيطي، كاهش تب با اثر مستقيم روي مركز كنترل دما در هيپوتالاموس
موارد مصرف:
موارد توجه:
دوز مصرف:
هر آمپول پاراستامول قبل از تزريق حتما بايد با 100 ميلي ليتر از محلول سديم كلرايد 0.9% تزريقي مخلوط گردد و سپس به صورت وريدي انفوزيون شود. بين هر دو تزريق نيز بايد 4 ساعت فاصله زماني باشد.
بزرگسالان با وزن بالاي 50 كيلوگرم: 1 گرم پاراستامول 4 بار در روز هر آمپول در 100 ميلي ليتر از محلول نرمال سالين تزريقي مخلوط گردد حداقل بايد بين هر دو تزريق 4 ساعت فاصله زماني باشد و دوز روزانه پاراستامول نبايد از 4 گرم تجاوز نمايد.
بزرگسالان باوزن كمتر از 50و كودكان بيشتر از 33 كيلوگرم( حدود 11 ساله): 15 ميلي گرم پاراستامول به ازاء هر كيلو وزن بدن در هر نوبت و 4 بار در روز . در صورت اختلاط محتويات يك آمپول در 100 سي سي سرم سديم كلرايد 0.9% ، معادل با 1.5 ميلي ليتر از محلول حاصله به ازاء هر كيلو وزن بدن. دوز روزانه نبايد از kg/mg 60 ( تقريبا معادل 3 گرم پاراستامول) تجاوز نمايد.
كودكان با وزن 10 تا 33 كيلو گرم (1 تا 11 ساله): kg/mg 15 وزن بدن 4 بار در روز . در صورت اختلاط محتويات يك آمپول در 100 سي سي سرم سديم كلرايد 0.9% ، معادل با 1.5 ميلي ليتر از محلول حاصله به ازاء هر كيلو وزن بدن. ماكزيمم ميزان مصرفي در طول يك روز نبايد از kg/mg 60 ( تقريبا معادل 2 گرم پاراستامول) تجاوز نمايد.
نوزادان با وزن كمتر از 10 كيلو گرم ( زير يك سال): 7.5 ميلي گرم پاراستامول به ازاء هر كيلو وزن بدن در هر نوبت و 4 بار در روز . در صورت اختلاط محتويات يك آمپول در 100 سي سي سرم سديم كلرايد 0.9% ، معادل با 0.75ميلي ليتر از محلول حاصله به ازاء هر كيلو وزن بدن. دوز روزانه نبايد از kg/mg 30 تجاوز نمايد.
در افراد با نارسائي كليوي حاد: در اين بيماران با كليرانس كراتين كمتر ازmin/ml 30 بايد فاصله بين دو تزريق تا 6 ساعت افزايش يابد.
محلول تزريقي بايد در زمان بيشتر از 15 دقيقه انفوزيون گردد.
مسموميت دارو: درصد ابتلا به مسموميت در افراد مسن ، كودكان ، بيماران مبتلا به نارسائي كبدي، الكليسم ، سوء تغذيه ، بيماراني كه القاء كننده هاي آنزيم مصرف مي كنند، بيشتر است.
علائم مسموميت معمولا بعد از 24 ساعت آغاز مي شود و شامل: تهوع ، استفراغ ، بي اشتهائي ، رنگ پريدگي و درد شكمي. تجويز آنتي دوت ان- استيل سيستئين به صورت خوراكي يا وريدي ، بسته به ميزان مسموميت، به فواصل زماني 10 ساعت انجام مي شود.
عوارض جانبی:
گمتر شايع: كاهش فشار خون ، تنگي نفس، افزايش سطح ترانس آميناز
به ندرت: ازدياد حساسيت ( راش پوستي تا ايجاد شوك آنافيلاكتيك)، ترومبوسيتوپني ، خونريزي بيني و لثه
تداخلات:
پروبنسيد: در صورت مصرف همزمان بايستي دوز پاراستامول كاهش يابد.
ساليسيلاميد: باعث كاهش سرعت كليرانس پاراستامول مي شود.
داروهاي القاءكننده آنزيم ها با احتياط مصرف شود.
مصرف در حاملگی و شیردهی: در حاملگي جزء گروهB و بايد كاملا با تجويز و تحت نظر پزشك معالج انجام گيرد. در شير ترشح مي شود.
نكات قابل توصيه: در صورتي كه مصرف دارو فراموش شد و زمان مصرف دوز بعدي رسيد ، لازم به دو برابر كردن ميزان مصرف نمي باشد.
هادی محمدی مهر ( خرمی )